Sterowanie CO₂ w pieczarkarni: czujniki i wentylacja Polska

2026-11-02

Szybka odpowiedź

Skuteczny regulator CO₂ w pieczarkarni mierzy rzeczywiste stężenie dwutlenku węgla, porównuje je z wartością zadaną dla aktualnej fazy uprawy i automatycznie uruchamia dopływ świeżego powietrza, wentylatory obiegowe lub wyciąg. Najważniejsze jest nie samo usuwanie CO₂, lecz utrzymanie równowagi pomiędzy wymianą powietrza, wilgotnością, temperaturą oraz równomiernością mikroklimatu na wszystkich poziomach regałów.

W polskich pieczarkarniach najczęstszy błąd polega na zamontowaniu jednego czujnika w miejscu łatwo dostępnym, lecz niereprezentatywnym dla całej hali. Czujnik zamocowany przy nawiewie, drzwiach, wyciągu albo nad ogrzewaniem może pokazać wartość znacznie inną niż przy podłożu w centralnej części załadowanych regałów. W konsekwencji system reaguje zbyt późno albo zbyt agresywnie, co prowadzi do wysuszania okrywy, spadku plonu, deformacji owocników i wyższych kosztów energii.

Dobrze zaprojektowane sterowanie powinno obejmować: czujnik o odpowiednim zakresie, co najmniej jeden punkt kontrolny w strefie uprawy, programy nastaw dla inkubacji i owocnikowania, modulację przepustnic oraz wentylatorów, zabezpieczenie wilgotności podczas przewietrzania, alarmy graniczne i procedurę postępowania przy awarii czujnika. Dla obiektów w rejonach takich jak Poznań, Łódź, Wrocław, Warszawa czy Lublin równie ważne jest uwzględnienie sezonowych różnic temperatury i wilgotności powietrza zewnętrznego.

Kompletny sterownik klimatu do uprawy grzybów pozwala powiązać sygnał CO₂ z temperaturą, wilgotnością, chłodzeniem, ogrzewaniem i harmonogramami faz produkcyjnych. Dzięki temu świeże powietrze jest dostarczane wtedy, gdy jest potrzebne, a nie według sztywnego czasu pracy wentylatora.

Rynek, rodzaje rozwiązań i zastosowania

Polska jest jednym z ważnych europejskich ośrodków produkcji pieczarek, dlatego systemy kontroli klimatu są wykorzystywane zarówno przez rodzinne gospodarstwa, jak i zakłady z wieloma komorami. Największe zapotrzebowanie dotyczy pieczarek białych i brązowych, ale sterowanie CO₂ ma również znaczenie w uprawie boczniaków, shiitake, soplówki jeżowatej oraz innych grzybów specjalistycznych. Rozwiązania obejmują proste regulatory z wyjściem przekaźnikowym, sterowniki wielostrefowe, systemy dla kontenerów uprawowych oraz zintegrowane instalacje dla dużych hal.

W gospodarstwach rozbudowywanych etapami szczególnie praktyczne są modułowe urządzenia, które można przypisać do jednej komory, sekcji regałów lub całego bloku produkcyjnego. W projektach inwestycyjnych realizowanych w okolicach Warszawy, Kutna, Siedlec, Radomia i Bydgoszczy warto zaplanować również rejestrację danych. Historia stężeń CO₂, temperatury, wilgotności i pracy urządzeń ułatwia wykrywanie przyczyn nierównych rzutów oraz ocenę wydajności energetycznej.

Typ obiektuTypowy układ sterowaniaNajważniejszy celPraktyczne zastosowanie
Mała komora uprawowaJeden regulator i czujnikPodstawowa stabilizacja CO₂Produkcja lokalna i testowe rzuty
Pieczarkarnia z regałamiSterownik wielofunkcyjnyRówny mikroklimat między poziomamiProdukcja handlowa
Gospodarstwo wielokomoroweNiezależne strefy i rejestr danychOgraniczenie różnic między komoramiPlanowanie zbiorów seryjnych
Kontener uprawowyZintegrowany moduł klimatycznyMobilność oraz kontrola całorocznaSprzedaż lokalna i demonstracje
Uprawa boczniakaPrecyzyjna wymiana powietrzaKontrola kształtu owocnikówGrzyby specjalistyczne
Zakład przetwórczy z własną uprawąAutomatyka wielostrefowaPowtarzalność jakości surowcaDostawy do sieci handlowych

Tabela pokazuje, że wraz ze wzrostem skali nie wystarcza zwiększenie liczby wentylatorów. Konieczne staje się podzielenie obiektu na strefy oraz dopasowanie pomiaru do rzeczywistego przepływu powietrza. W kontenerach i małych komorach zintegrowany układ ma przewagę, natomiast w długich halach kluczowe są dodatkowe punkty kontrolne i prawidłowy rozdział nawiewu.

Jak oddychanie grzybów zmienia poziom CO₂

Grzybnia i rozwijające się owocniki oddychają nieprzerwanie: zużywają tlen i wydzielają CO₂, wodę oraz ciepło. Intensywność tego procesu nie jest stała. Zależy od gatunku, masy podłoża, stopnia przerośnięcia, temperatury, aktywności biologicznej kompostu oraz fazy cyklu. Im większe biologiczne obciążenie komory, tym szybciej stężenie CO₂ może wzrosnąć po ograniczeniu nawiewu.

W fazie przerastania wyższe CO₂ jest zwykle tolerowane lepiej niż podczas inicjacji i wzrostu owocników. W okresie owocnikowania zbyt wysokie stężenie może wydłużać trzony, ograniczać rozwój kapeluszy, pogarszać strukturę plonu i zwiększać różnice między półkami. Z kolei gwałtowne przewietrzenie bardzo zimnym lub suchym powietrzem może obniżyć wilgotność powierzchniową okrywy i zaburzyć dalszy rozwój.

Etap produkcjiRyzyko związane z CO₂Charakter sterowaniaKontrola dodatkowa
Przerastanie podłożaNiewystarczające odprowadzenie ciepłaUmiarkowana wymiana powietrzaTemperatura podłoża
Przygotowanie do owocnikowaniaZbyt późna zmiana nastawStopniowe obniżanie CO₂Wilgotność okrywy
Inicjacja zawiązkówWysokie CO₂ hamuje wyrównanie zawiązkówStabilne przewietrzanieTemperatura i ruch powietrza
Pierwszy rzutNierówna forma owocnikówRegulacja według obciążeniaRóżnice między regałami
Kolejne rzutyZmienne oddychanie i lokalne kieszenie CO₂Weryfikacja trendów pomiaruStan filtrów oraz przepustnic
Po zbiorzeZaleganie wilgoci i gazówProgram przewietrzania higienicznegoTemperatura ścian i kanałów

Wartości zadane należy traktować jako parametry technologiczne ustalone dla konkretnego gatunku, odmiany, podłoża oraz oczekiwanego rynku zbytu. Nie ma jednej uniwersalnej liczby CO₂ odpowiedniej dla każdego obiektu. Najlepszą praktyką jest rozpoczęcie od zaleceń technologicznych producenta podłoża, a następnie korekta nastaw na podstawie wyglądu owocników, danych z kolejnych rzutów i pomiarów w różnych miejscach komory.

Dobór zakresu i miejsca montażu czujnika

Zakres pomiarowy czujnika powinien odpowiadać realnym warunkom pracy. Dla kontroli atmosfery w komorach owocnikowania przydatne są czujniki pozwalające dokładnie śledzić typowe poziomy technologiczne, ale powinny także zachować zapas na okresy awarii wentylacji lub intensywnego oddychania. Zbyt wąski zakres grozi nasyceniem wskazania, a zbyt szeroki może obniżyć użyteczną rozdzielczość przy codziennej regulacji.

Czujnik CO₂ należy umieszczać w reprezentatywnej strefie uprawy: poza bezpośrednim strumieniem nawiewu, z dala od wyciągu, drzwi, nagrzewnic, parowników i miejsc mycia. Wysokość montażu powinna odzwierciedlać warunki, w których znajdują się owocniki. W regałach wielopoziomowych jeden czujnik centralny nie zawsze wystarcza. Przenośny miernik kontrolny jest przydatny do okresowego porównywania stężeń na górnych, środkowych i dolnych półkach.

Miejsce pomiaruOcena przydatnościMożliwy błądZalecenie
Środek komory między regałamiWysokaNiewielki przy poprawnej cyrkulacjiPreferowany punkt główny
Bezpośrednio przy nawiewieNiskaZaniżony odczyt CO₂Unikać montażu
Przy kanale wyciągowymŚredniaOdczyt zależny od pracy wyciąguStosować wyłącznie pomocniczo
Nad drzwiamiNiskaWpływ otwierania komoryNie używać jako punktu sterującego
Dolna półka regałuŚredniaMożliwe zastoiny powietrzaPorównywać z poziomem środkowym
Górna półka regałuŚredniaWpływ ciepła i przepływu kanałowegoUżywać w audytach rozkładu

Tabela podkreśla, że lokalizacja jest równie istotna jak sam typ miernika. Przed odbiorem instalacji warto przeprowadzić próbę dymową dopuszczoną dla warunków sanitarnych albo analizę prędkości powietrza. Pozwala to potwierdzić, czy nawiew rzeczywiście dociera do wszystkich ciągów regałów i czy w komorze nie występują martwe strefy.

Możliwości technologiczne

Nowoczesne sterowniki wykorzystują cyfrowe czujniki CO₂, programowalne progi, regulację proporcjonalną oraz zapisy trendów. Lanhu rozwija rozwiązania klimatyczne dla upraw kontrolowanych, łącząc pomiar gazów z kontrolą temperatury, wilgotności, chłodzenia i ogrzewania. Wieloletnie doświadczenie w badaniach termodynamicznych oraz opatentowane rozwiązania konstrukcyjne pomagają tworzyć układy dopasowane do komór, regałów i kontenerów uprawowych.

Regulacja świeżego powietrza zależna od zapotrzebowania

Regulacja zależna od zapotrzebowania oznacza, że wentylacja reaguje na aktualne CO₂, a nie pracuje wyłącznie według zegara. Gdy stężenie rośnie powyżej progu, regulator może najpierw zwiększyć otwarcie przepustnicy, następnie podnieść wydajność nawiewu lub wyciągu, a po osiągnięciu poziomu docelowego łagodnie ograniczyć wymianę. Takie podejście ogranicza skoki temperatury i zmniejsza straty energii, szczególnie zimą w północno-wschodniej Polsce oraz podczas letnich fal upałów.

W praktyce potrzebne są dwa poziomy: wartość zadana oraz pasmo regulacji. Pasmo zapobiega częstemu włączaniu i wyłączaniu urządzeń, gdy odczyt zmienia się o niewielkie wartości. Dodatkowo warto ustawić minimalny przepływ higieniczny i maksymalną dopuszczalną wydajność, aby system nie pozostawał bez wymiany powietrza, ale też nie przesuszał komory przy chwilowym wzroście CO₂.

Sygnał z układuPrzykładowa reakcjaKorzyśćRyzyko bez regulacji
CO₂ rośnie powoliMałe otwarcie przepustnicyŁagodna korekta mikroklimatuNadmierne zużycie energii
CO₂ przekracza prógZwiększenie nawiewuSzybsze odświeżenie powietrzaPogorszenie jakości owocników
CO₂ osiąga alarmMaksymalny tryb wentylacjiOchrona produkcjiOpóźniona reakcja personelu
Temperatura zewnętrzna niskaOgraniczona modulacja i dogrzewanieMniejsze wychłodzenie komoryStres termiczny grzybów
Wilgotność spadaWsparcie nawilżaniaOchrona okrywySucha powierzchnia podłoża
Brak wiarygodnego odczytuTryb bezpieczny i alarmKontrolowana praca awaryjnaDecyzje na podstawie błędnych danych

Wyjaśnienie tabeli jest proste: CO₂ nie może być traktowany jako jedyny parametr. Każde zwiększenie świeżego powietrza wpływa na ciepło i wilgoć, dlatego regulator powinien podejmować skoordynowane działania. W praktyce dobrze ustawiona automatyka ogranicza liczbę ręcznych korekt i poprawia powtarzalność między kolejnymi cyklami produkcji.

Współpraca przepustnic, wentylatorów i wyciągu

Przepustnica decyduje, ile powietrza zewnętrznego może wejść do układu, wentylator nawiewny zapewnia transport powietrza, a wyciąg usuwa zużyte powietrze i pomaga utrzymać kierunek przepływu. Ich praca musi być skoordynowana. Samo zwiększenie obrotów nawiewu przy zamkniętym lub niewystarczającym wyciągu może powodować niekontrolowane nadciśnienie. Z kolei silny wyciąg przy zbyt małym nawiewie może zasysać zimne powietrze przez nieszczelności.

W długich komorach potrzebne są właściwie dobrane kanały, nawiewniki i punkty wyciągowe. Różnica ciśnienia musi wspierać równomierny przepływ przez regały, a nie tworzyć krótką drogę od nawiewu do wyciągu. Podczas modernizacji starszych obiektów warto sprawdzić stan przepustnic, pasków napędowych, filtrów oraz uszczelnień drzwi. Często dopiero usunięcie mechanicznych ograniczeń pozwala regulatorowi CO₂ pracować zgodnie z założeniami.

Przy zakupie urządzeń należy ocenić nie tylko moc wentylatora, lecz także charakterystykę sprężu, możliwość płynnej regulacji, materiał odporny na wilgoć i łatwość czyszczenia. Dla gospodarstw sprowadzających wyposażenie przez Gdańsk, Gdynię lub terminale kolejowe w Małaszewiczach ważne są także dostępność części eksploatacyjnych, dokumentacja techniczna i zgodność instalacji elektrycznej z wymaganiami lokalnego obiektu.

Porady zakupowe i lokalni dostawcy

Wybierając dostawcę w Polsce, warto porównać zakres serwisu, czas dostawy, kompetencje instalacyjne oraz możliwość uruchomienia systemu w rzeczywistej komorze. Lokalny wykonawca może wykonać kanały i podłączenia, natomiast producent automatyki powinien dostarczyć schematy, logikę sterowania, parametry czujników i instrukcję rozruchu. Najbezpieczniejszy model współpracy obejmuje wspólny projekt przepływu powietrza, próbę funkcjonalną oraz szkolenie operatorów.

Dla inwestorów planujących produkcję poza tradycyjnymi regionami pieczarkarskimi interesującą alternatywą jest kontenerowa komora do uprawy grzybów. Taka forma pozwala szybciej uruchomić produkcję w pobliżu odbiorców w Szczecinie, Krakowie, Katowicach, Trójmieście lub na terenach turystycznych, gdzie liczy się świeżość i krótki łańcuch dostaw.

Utrzymywanie wilgotności podczas wymiany powietrza

Każda porcja świeżego powietrza ma własną temperaturę i wilgotność. Zimą powietrze zewnętrzne po ogrzaniu może mieć bardzo niską wilgotność względną, dlatego intensywne przewietrzanie bez kompensacji prowadzi do parowania wody z okrywy. Latem problemem może być nadmiar ciepła, a podczas wilgotnych okresów także ryzyko kondensacji na zimnych powierzchniach.

Skuteczny układ sterowania powinien uruchamiać nawilżanie w sposób proporcjonalny do wymiany powietrza i uwzględniać opóźnienie działania dysz. Nawilżanie nie może jednak tworzyć bezpośrednio mokrych stref na grzybach ani prowadzić do stałego zwilżania kanałów. Najlepsze wyniki daje drobna mgła, odpowiedni czas mieszania powietrza oraz czujnik wilgotności zamontowany w miejscu osłoniętym przed bezpośrednim rozpylaniem.

W obiektach o wysokim obciążeniu biologicznym przydatne jest równoczesne obserwowanie temperatury punktu rosy. Gdy powierzchnie kanałów, ścian lub chłodnic są zbyt zimne, kondensacja może zwiększać ryzyko sanitarne. Sterowanie CO₂ powinno więc być częścią pełnej strategii klimatycznej, a nie samodzielnym przełącznikiem wentylatora.

Ustawienia alarmów i tryby awarii czujnika

Alarmy powinny być użyteczne, a nie nadmiernie częste. Zaleca się rozdzielenie alarmu ostrzegawczego od alarmu krytycznego. Pierwszy informuje, że CO₂ przez określony czas odbiega od planu i wymaga sprawdzenia. Drugi uruchamia procedurę ochronną, na przykład maksymalną bezpieczną wentylację, sygnał lokalny oraz powiadomienie operatora.

Awaria czujnika może objawiać się brakiem odczytu, wartością poza zakresem, nagłą nierealistyczną zmianą albo długim brakiem reakcji mimo pracy wentylacji. W trybie awaryjnym sterownik nie powinien bezwarunkowo utrzymywać ostatniego sygnału. Rozsądniejsze jest przejście na bezpieczny program czasowy z ograniczeniami temperatury i wilgotności, a następnie szybka kontrola czujnika przenośnym miernikiem.

Rodzaj alarmuWarunekDziałanie automatykiDziałanie operatora
Ostrzeżenie CO₂Przekroczenie progu przez ustalony czasWzmocnienie wymiany powietrzaKontrola trendu i przepustnic
Krytyczne CO₂Znaczne przekroczenie limituTryb maksymalnej wentylacjiSprawdzenie wentylatorów i wyciągu
Brak sygnału czujnikaUtrata komunikacjiProgram bezpiecznyWeryfikacja przewodów i zasilania
Odczyt poza zakresemWartość niemożliwa technologicznieBlokada regulacji według błędnego pomiaruKontrola lub wymiana czujnika
Za niska wilgotnośćSpadek po przewietrzaniuUruchomienie nawilżaniaSprawdzenie wody i dysz
Awaria wentylatoraBrak potwierdzenia pracyAlarm i przełączenie dostępnych urządzeńKontrola zabezpieczeń oraz napędu

Tabela może być podstawą do stworzenia procedury dla operatora. Każdy alarm powinien mieć przypisany czas reakcji, osobę odpowiedzialną i zapis wykonanych czynności. Takie podejście jest szczególnie ważne w obiektach pracujących przez całą dobę, gdzie problem może wystąpić poza standardowymi godzinami pracy.

Kontrola CO₂ na załadowanych regałach

Po pełnym załadunku regały stają się przeszkodą dla przepływu powietrza. Powietrze może przemieszczać się głównie korytarzami, pozostawiając środkowe części półek z podwyższonym CO₂. Dlatego kontrola wyłącznie na pustej komorze nie jest wystarczająca. Pomiary należy wykonywać w warunkach zbliżonych do rzeczywistej produkcji, najlepiej w czasie największej aktywności biologicznej.

Dobry audyt obejmuje pomiary na początku, w środku i na końcu komory, a także na kilku wysokościach. Należy porównać wyniki podczas minimalnej, średniej i maksymalnej pracy wentylacji. Jeżeli różnice są duże, rozwiązaniem może być korekta kierunku nawiewu, zmiana wydajności wentylatorów obiegowych, regulacja przepustnic lub dodanie punktu pomiarowego.

Warto wykonywać kontrolę po każdej istotnej zmianie: montażu nowych regałów, wymianie wentylatorów, zmianie rodzaju opakowań podłoża, przebudowie kanałów albo zwiększeniu obsady. Zdjęcia instalacji, zapis trendów i notatki z obserwacji plonu tworzą praktyczną bazę wiedzy dla kolejnych cykli.

Nasza firma

Lanhu jest producentem urządzeń do kontroli klimatu rolniczego, systemów klimatyzacji przemysłowej oraz modułowych rozwiązań uprawowych. Firma projektuje rozwiązania dla producentów grzybów potrzebujących stabilnego zarządzania CO₂, temperaturą, wilgotnością i wymianą powietrza. Oferta obejmuje sterowniki klimatu, inteligentne kontenery do uprawy grzybów, moduły dla upraw bezglebowych oraz pompy ciepła wykorzystujące energię powietrza.

Możliwości produkcyjne

Zakład produkcyjny o powierzchni przekraczającej 30 000 metrów kwadratowych łączy projektowanie, obróbkę blach, gięcie sterowane numerycznie, wytwarzanie paneli izolacyjnych, montaż elektryczny, integrację systemów i testy końcowe. Przed wysyłką urządzenia przechodzą kontrolę funkcjonalną, weryfikację elektryczną oraz ocenę parametrów pracy. System zarządzania jakością i bezpieczeństwem opiera się na uznanych normach międzynarodowych.

Dla polskich inwestorów istotna jest możliwość dostosowania układu do wymiarów komory, sposobu załadunku, rodzaju regałów i lokalnych wymagań instalacyjnych. Przykłady wdrożeń oraz konfiguracji dla różnych projektów można zobaczyć w realizacjach systemów uprawowych.

Możliwości serwisowe

Lanhu zapewnia wsparcie projektowe, dostawy bezpośrednio z fabryki, dostosowanie urządzeń do projektu, pomoc logistyczną, części zamienne, wskazówki montażowe i obsługę po uruchomieniu. Dla dystrybutorów, firm inżynieryjnych oraz wykonawców rolniczych dostępne jest także dostosowanie urządzeń do marki i projektu klienta. Przed zamówieniem warto przekazać rzut komory, liczbę poziomów regałów, masę podłoża, lokalne dane klimatyczne oraz oczekiwany zakres automatyzacji.

Trendy do 2026 roku

Do 2026 roku kontrola klimatu w uprawie grzybów będzie coraz częściej oparta na analizie trendów, zdalnym nadzorze oraz algorytmach przewidujących wzrost CO₂ na podstawie fazy cyklu i obciążenia komory. Rosnące ceny energii w Polsce zwiększają znaczenie wentylatorów o regulowanej prędkości, odzysku energii, lepszej izolacji i integracji z pompami ciepła. Ważne będą także rozwiązania ograniczające zużycie wody oraz precyzyjniejsze sterowanie nawilżaniem.

W polityce rolno-środowiskowej i handlu żywnością coraz większe znaczenie ma identyfikowalność produkcji, ograniczanie strat oraz efektywność zasobowa. Rejestracja danych klimatycznych może ułatwić wykazanie stabilności procesu, poprawić planowanie zbiorów i ograniczyć odpady wynikające z nierównej jakości. Najlepszą inwestycją pozostaje jednak system prosty do serwisowania, mierzący wiarygodne dane i dostosowany do rzeczywistego układu gospodarstwa.

Najczęściej zadawane pytania

Czy jeden czujnik CO₂ wystarczy dla całej pieczarkarni?

W małej, dobrze wymieszanej komorze często wystarczy jeden czujnik główny. W długich halach, komorach z wysokimi regałami lub nierównym przepływem zaleca się dodatkowe pomiary kontrolne. Czujnik przenośny pozwala regularnie sprawdzać, czy wartość w punkcie sterującym odpowiada warunkom na półkach.

Jaki zakres czujnika CO₂ wybrać?

Zakres powinien obejmować wartości robocze dla danej technologii oraz zapewniać zapas na sytuacje awaryjne. Najważniejsze są stabilność, możliwość kalibracji, odporność na wilgotne środowisko i zgodność z automatyką. Dobór warto oprzeć na rzeczywistych danych z komory, a nie wyłącznie na cenie urządzenia.

Czy wentylacja sterowana czasowo jest wystarczająca?

Może działać jako rozwiązanie podstawowe lub awaryjne, lecz nie reaguje na zmienną intensywność oddychania grzybów. Sterowanie według CO₂ zwykle zapewnia lepszą powtarzalność warunków i pozwala ograniczyć niepotrzebną wymianę powietrza.

Dlaczego po przewietrzaniu spada wilgotność?

Świeże powietrze, szczególnie zimą po ogrzaniu, może mieć niski zasób wilgoci. Jeżeli nawilżanie nie kompensuje tej zmiany, woda odparowuje z powierzchni okrywy. Należy skoordynować wydajność wentylacji, ogrzewanie oraz działanie systemu mgły.

Jak często sprawdzać dokładność czujnika?

Kontrolę należy wykonywać zgodnie z zaleceniami producenta oraz po każdym podejrzeniu nieprawidłowego działania. Praktycznie warto porównywać odczyt stacjonarny z wiarygodnym miernikiem przenośnym podczas pełnego załadunku komory i po pracach serwisowych.

Co zrobić, gdy czujnik CO₂ przestanie działać?

Należy przełączyć system na zaprogramowany tryb bezpiecznej wentylacji, sprawdzić zasilanie, przewody i komunikację, a następnie potwierdzić warunki miernikiem kontrolnym. Nie należy pozostawiać komory bez nadzoru ani podejmować długotrwałych decyzji technologicznych na podstawie niepewnego odczytu.

Udostępnij ten artykuł

O autorze: Shandong Lanhu Air Conditioning Equipment

Lanhu jest profesjonalnym producentem urządzeń do kontroli klimatu, specjalizującym się w inteligentnych systemach rolniczych, komercyjnych rozwiązaniach HVAC oraz spersonalizowanych technologiach regulacji temperatury. Dzięki bogatemu doświadczeniu inżynieryjnemu Lanhu dostarcza niezawodne rozwiązania dla fabryk roślinnych, rolnictwa w kontrolowanych warunkach środowiskowych oraz zastosowań przemysłowych.

Spis treści